Bugün,sizlere 8-9 yaşlarındayken yaşadığım bir anımı anlatacağım
Bir gün mahallede arkadaşımla oynamaya çıkmıştık. İkimiz de çok heyecanlıydık; hava güzel, sokaklar bizimdi. Top oynadık, saklambaç oynadık, koşturduk derken zaman nasıl geçti anlamadık. Sonra bir ara fark ettik ki, sanki mahalleden çok uzaklaşmışız. Her yer yabancı geldi bana.Biz kaybolduk! dedim arkadaşıma. O ise benden daha sakindi. "Belki de değilizdir," dedi ama ben emin gibiydim. O an hem korkuyor hem de eve nasıl döneceğimizi düşünüyordum. İçimden ağlamamaya çalışıyormuş gibi sesler çıkartıyordum sonra mırıldandım. Arkadaşım, Gel şu sokağa bakalım dedi ve yürümeye başladık.
Biraz ilerledik, derken birden tanıdık bir ev gördüm. Meğer sadece mahallemizin bir üst sokağındaymışız! Bir yandan gülmeye başladımEve dönerken hem rahatlamış hem de macera yaşamış gibi hissediyordum. Kendi kendime, "Bir daha asla kaybolmam," dedim. Ama o günkü heyecanı hiç unutamadım.
Comments
Post a Comment